Złość, poczucie winy, obawy

Złość. Impulsywne, energiczne dzieci, które psują zabawki, rwą sznurówki za każdym razem, gdy próbują zawiązać buty, lub biegają dzikim galopem przez świeżo posiany trawnik pomimo naszych ostrzeżeń, są prawdziwym wyzwaniem dla cierpliwości swoich rodziców. Gdy one tracą nerwy, my także je tracimy. A kiedy dziecko zaczyna marudzić i włazić nam na głowę właśnie wtedy, gdy jesteśmy u kresu wyczerpania, nasze zdenerwowanie przemienia się we wściekłość. Wtedy musimy radzić sobie już nie tylko z zachowaniem samego dziecka, lecz także z własną złością. Złość – u rodziców i dzieci. Pojawia się wtedy, gdy zaczynamy się wstydzić za swój wybuch złości, niecierpliwość i urażone uczucia. Jak to określiła jedna matka: „Kiedy jest grzeczny, tak bardzo żałuję, że byłam na niego wściekła, gdy zachowywał się źle!” Boimy się o szczęście naszego dziecka w przyszłości, o to, jak sobie poradzi. „Jessica jest taka uparta, nigdy nie przestrzega reguł. Mam często wrażenie, że celowo postępuje odwrotnie do tego, czego od niej chcę, a przecież chcę jak najlepiej. Minionej nocy obudziłam się o drugiej, zlana zimnym potem, bo zdałam sobie sprawę z tego, że za trzy lata będzie już nastolatką. A co w t e d y?”

Witaj na moim blogu! Serwis w całości poświęcony jest rodzinie i relacjom w niej panujących. Znajdziesz tutaj wiele artykułów zaczerpniętych z mojego doświadczenia i pracy jako psycholog rodzinny. Jeśli jesteś zainteresowany taką tematyką to zapraszam do czytania!