ŚRODKI PRZYMUSU

Np. kupcy europejscy zbierali futra od myśliwych za pośrednictwem osób uznawanych przez członków plemienia za przywódców. Jed­nak przywódca nie dysponował środkami przy­musu. W istocie rzeczy granica międzv tymcza­sowym przywództwem u Pigmejów a przeka­zywaną pozornie władzą u Nambikwara jest płynna. Jak widać nigdzie tu nie stwierdzono występowania władzy definiowanej w katego­riach przymusu. O władzy można natomiast mó­wić w przypadku rady starszych. U Alawów „Starzy” wzbudzają grozę i posłuch, wydają na­kazy składowym grupom i poszczególnym jed­nostkom. Ułatwia to korporacyjny charakter Rady Starszych, albowiem każda grupa rodzin­na może w pewnym momencie delegować swego członka rady. Zresztą stopień władzy starszy­zny u Australijczyków, określony początkowo jako zdecydowana gerontokracja, w ostatnich latach bywa raczej przyrównany do przywódz­twa opartego o zgodę podległych.

Witaj na moim blogu! Serwis w całości poświęcony jest rodzinie i relacjom w niej panujących. Znajdziesz tutaj wiele artykułów zaczerpniętych z mojego doświadczenia i pracy jako psycholog rodzinny. Jeśli jesteś zainteresowany taką tematyką to zapraszam do czytania!