NACZELNIK WIOSKI

Podobny charakter miała pozycja naczelnika wioski, który mógł liczyć tylko na członków własnej grupy krewnych. Zawsze jednak próby wyegzekwowania niepopularnej decyzji mogły po prostu spowodować opuszczenie wioski przez mieszkańców, w tym nawet własnych krew­nych. Łatwość uzyskania nowej ziemi stanowiła hamulec do wytworzenia się bardziej autokra­tycznego zarządzania społecznością lokalną. Lu­dzie niezadowoleni ze swojego naczelnika mogli utworzyć oddzielną partię, przenieść się w po­bliże lub założyć całkowicie nową odrębną osa­dę. Nic więc dziwnego, że przy wyborze następ­cy na stanowisko naczelnika brano pod uwagę przede wszystkim jego uzdolnienia w postępo­waniu z ludźmi. Z tych ‚właśnie powodów prze- wództwo nie było przekazywane wśród krew­nych, lecz mógł je przejąć syn, należący do innej grupy rodowej lub wręcz ktoś całkowicie obcy.

Witaj na moim blogu! Serwis w całości poświęcony jest rodzinie i relacjom w niej panujących. Znajdziesz tutaj wiele artykułów zaczerpniętych z mojego doświadczenia i pracy jako psycholog rodzinny. Jeśli jesteś zainteresowany taką tematyką to zapraszam do czytania!