Intensywność złości

Złość wywołuje wydzielanie się hormonu podobnego do adrenaliny, który popycha do działania. Niestety ironia gniewu polega na tym, że kiedy poddajemy się impulsom i zaczynamy wrzeszczeć, atakować innych lub niszczyć coś, czujemy się coraz gorzej. Zatem po wybuchu wściekłości dziecku wcale nie jest lżej, szczególnie jeśli przyczyna tego napadu – niesprawiedliwość lub frustracja – nie zniknęła. Czasem złość staje się odpowiedzią nie tyle na sfrustrowanie, ile na odczuwane zagrożenie pozycji czy poczucia własnej godności. Niektóre dzieci reagują na krytycyzm dorosłych albo dokuczanie kolegów płaczem z powodu zranionych emocji, inne zaś w takich samych sytuacjach odpowiedzą atakiem szału. Powód wydaje się błahy: ktoś dokuczył, nie wygrało się wyścigu, kazano jeszcze raz przepisać lekcję – takie pozornie zwykłe wydarzenia potrafią zadziałać jak zapalnik. Dzieci łatwo wpadające w gniew, nieposłuszne, czują rządzącą nimi siłę i wiedzą, jak ciężko im nad nią zapanować. Dlatego też przeraża je świadomość, że nie potrafią jej powstrzymać, a także to, że ich rodzice nie potrafią pomóc im uzyskać nad nią kontroli. Takie dziecko wymaga, by stawiać mu ograniczenia dla jego własnego poczucia bezpieczeństwa, choćby nawet wywoływało to jego sprzeciw.

Witaj na moim blogu! Serwis w całości poświęcony jest rodzinie i relacjom w niej panujących. Znajdziesz tutaj wiele artykułów zaczerpniętych z mojego doświadczenia i pracy jako psycholog rodzinny. Jeśli jesteś zainteresowany taką tematyką to zapraszam do czytania!